II Co 5222/19

POSTANOWIENIE

Dnia 16 czerwca 2020 r.

 

Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, II Wydział  Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Renata Marciniak

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020 r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Credit Agricole Bank Polska Spółki Akcyjnej z siedzibą we Wrocławiu

prowadzonej przez  Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań- Nowe Miasto i Wilda  w Poznaniu Radomira Radeckiego w sprawie o sygn. akt Km 2008/14

przeciwko dłużnikowi Michałowi Chrzanowi

o świadczenie pieniężne

w przedmiocie skargi wierzyciela na czynność komornika sądowego – postanowienie z dnia 2 grudnia 2019 r. ustalającego koszty umorzonego postępowania egzekucyjnego

postanawia:

 

  1. odrzucić skargę;
  2. w trybie art. 759 § 2 k.p.c. uchylić pkt 2 i 3 postanowienia komornika z dnia 2 grudnia 2019 r., polecając Komornikowi Sądowemu Radomirowi Radeckiemu ponowne ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego Km 2008/14 wraz z uzasadnieniem spełniającym wymagania art. 766 1 §2k.p.c. w zw. z art. 3271 k.p.c. w zw. z art. 13§ 2 k.p.c.

 

Sędzia Renata Marciniak

 

UZASADNIENIE

 

Pismem z dnia 17 grudnia 2019r. wierzyciel wniósł skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań- Nowe Miasto i Wilda  w Poznaniu Radomira Radeckiego, który postanowieniem z dnia  2 grudnia 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. akt Km 2008/14, obciążył skarżącego opłatą egzekucyjną w wysokości 1.100,66 zł na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (DZ. U. poz. 770, dalej jako „u.k.k.”) i wezwał go do jej uiszczenia (pkt 3). W uzasadnieniu swojej skargi, wierzyciel wskazywał, iż  mimo że postępowanie egzekucyjne umorzyło się z mocy prawa na podstawie art. 823 k.p.c., to komornik wydal postanowienie co do jego kosztów dopiero po 3 latach. Komornik nie może zatem naliczyć opłaty egzekucyjnej w oparciu o art. 29 ust. 1 u.k.k., gdyż przepis ten w tym czasie jeszcze nie obowiązywał. Ponadto zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 49 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (dalej jako „u.k.s.e.”) nie pobiera się opłaty od tej części, która nie została wyegzekwowana.

 

Sąd zważył, co następuje:

 

            Skarga wierzyciela na czynność komornika sądowego podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.           

            W myśl art. 298 § 4 ustawy o komornikach sądowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 771) do skarg na czynności komornika składanych po dniu 1 stycznia 2019 r. stosuje się przepis art. 767 § 5 w brzmieniu zmienionym w art.  261 tejże ustawy, zgodnie z którym  skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania (art. 767 § 5 kpc).

            Jak wynika z akt sprawy, skarżącemu doręczono zaskarżone postanowienia w dniu 10 grudnia 2019 r.  (dowód: k.42 Km 2008/14). A więc termin do wniesienia skargi mijał w dniu 17 grudnia 2019 r. Skarżący wprawdzie nadał przedmiotową skargę w dniu 17 grudnia 2019 r., jednak wniósł ją bezpośrednio do Sądu. Wszystkie skargi na czynność komornika wniesione po dniu 1 stycznia 2019 r., niezależnie od dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego, należy kierować do Komornika Sądowego, a nie do Sądu (zob. A. Grajewski, P. Dzienis; Skarga na czynności komornika po nowelizacji wchodzącej w życie 01.01.2019 r., Monitor Prawniczy 2018, Nr 20, dostęp: Legalis).

            Z tego względu powyższa skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie bowiem do brzmienia przepisu art. 7673 k.p.c. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków nie uzupełniono w terminie. Na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi służy zażalenie (§ 1).Przepis art. 759 § 2 stosuje się (§ 2).

            Z uwagi na treść powyżej przytoczonego przepisu, Sąd przeprowadził  kontrolę akt postępowania egzekucyjnego o sygn. akt Km 2008/14, znajdując podstawy do zastosowania art. 759 § 2 k.p.c.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w 2010 r., zgodnie z normą intertemporalną zawartą w art. 52 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2363, dalej jako „ukk”), w przypadku umorzenia postępowania zastosowanie znajdzie art. 29 i 30 ukk, zaś pozostałym zakresie - przepisy dotychczasowe, tj. regulacje zawarte w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

             W sprawie Km 2008/14 postępowanie egzekucyjne prowadzone było na wniosek wierzyciela złożony dnia 23 czerwca 2014r. przeciwko dłużnikowi Michałowi Chrzanowi. W toku postępowania egzekucyjnego, tj. dnia 11 czerwca 2016 r.  dłużnik zmarł (dowód: k.35 akt Km 2008/14). Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. Komornik postanowił zawiesić postępowanie egzekucyjne. Zgodnie z art. 819 § 1 k.p.c. (w brzmieniu z chwili wydania postanowienia), organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu również w razie śmierci wierzyciela lub dłużnika. Postępowanie podejmuje się z udziałem spadkobierców zmarłego. Przy czym bezczynność  wierzyciela, który w określonym czasie (zależnie od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego) nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania oraz nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania (tutaj nie podjął czynności mających na celu ustalenie kręgu spadkobierców po zmarłej dłużniczce) musi skutkować umorzeniem postępowania. 

            W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie zatem (obecnie już uchylony) art. 823 k.p.c. w zw. 21 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 87 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1311), który przewidywał roczny termin na podjęcie przez wierzyciela czynności niezbędnych do dalszego prowadzenia egzekucji. Przy czym w przedmiotowej sprawie termin  ten liczony jest od daty zwieszenia postępowania egzekucyjnego tj. 9 grudnia 2016 r., który upłynął z dniem 9 grudnia 2017 r. Przedmiotowe postepowanie egzekucyjne umorzyło się zatem z mocy prawa w dniu następnym – 10 grudnia 2017 r.

            W ocenie Sądu zastosowana wykładnia art. 29 ust. 1 u.k.k. w zw.  z  art. 52 ust. 2 u.k.k. przez Komornika Sądowego jest błędna. Nowelizacją, która weszła w życie w dniu 8 września 2016 r. (Dz. U. z 2015, poz. 1311), ustawodawca postanowił uchylić art. 823 k.p.c. i przenieść do art. 824 § 1 pkt 4 k.p.c., stanowiąc od tej chwili jedną z przesłanek umorzenia postępowania w drodze postanowienia wydawanego z urzędu przez organ egzekucyjny. Wydane w obecnym stanie prawnym postanowienie komornika w tym zakresie będzie miało zatem charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, jak miało to miejsce w przypadku art. 823 k.p.c.  Jednocześnie przewidziano skrócenie (do sześciu miesięcy) okresu, z upływem którego będzie wydawane postanowienie o umorzeniu postępowania. Czas ten uznano bowiem za wystarczający do podjęcia przez wierzyciela czynności koniecznych do dalszego prowadzenia postępowania.

            Jeżeli zatem do umorzenia postępowania egzekucyjnego doszło przed 1 stycznia 2019 r., to art. 29 u.k.k w zw. z art. 52 ust. 2 u.k.k. nie znajdzie zastosowania. Umorzenie nastąpiło bowiem przed wejściem w życie niniejszej ustawy. Wydane przez komornika postanowienie ma charakter wyłącznie deklaratoryjny, zatem data jego wydania nie jest tożsama z data umorzenia postępowania egzekucyjnego , a do ustalenia jego kosztów należało przyjąć przepisy obowiązujące w chwili jego umorzenia. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 1996 r., (sygn. akt III CZP 44/96) stwierdzono, że postanowienie sądu o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, które uległo umorzeniu z mocy prawa, jest w istocie postanowieniem jedynie stwierdzającym to umorzenie (art. 823 k.p.c.).

            Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że wierzyciel nie może odpowiadać za opieszałość komornika. Choć przepisy prawa nie wskazują w jakim terminie koszty winny zostać ustalone, to winno to się odbyć w jak najkrótszym czasie od jego umorzenia. Wydanie postanowienia ustalającego koszty postępowania egzekucyjnego po prawie 3 latach od jego umorzenia z mocy prawa, nie może zatem powodować negatywnych konsekwencji po stronie wierzyciela. Data wydania orzeczenia ustalającego koszty postępowania nie zawsze zatem determinuje zasadność stosowania art. 29 i 30 u.k.k.  w oparciu o art. 52 ust. 2 u.k.k., w szczególności jeżeli okoliczności umorzenia wystąpiły w dacie sprzed ich wprowadzenia (por.  uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2020 r. o sygn. akt III CZP 62/19 oraz postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2020 r., wydane w sprawie o sygn. akt II Cz 1766/19, niepubl.).

            Wbrew twierdzeniom skarżącego, w niniejszej sprawie zastosowania nie znajdzie art. 49 ust. 5 u.k.s.e., lecz art. 49 ust. 2 u.k.s.e.

            Przy ponownym ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjne Km  2008/14, Komornik Sądowy uwzględni zgodnie z art. 52 ust. 1 u.k.k. jedynie przepisy dotychczasowe. Ponadto zaskarżone postanowienie z dnia 2 grudnia 2019r., nie spełnia wymogów art. 766 1 §2k.p.c. w zw. z art. 3271 k.p.c., mającego zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w zw. z art. 13§ 2 k.p.c. w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469 z późn. zm.). Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika bowiem na jakiej podstawie komornik wyliczył poszczególne opłaty oraz wydatki gotówkowe. Postanowienie o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego nie powinno ograniczać się jedynie do przytoczenia przepisów prawa, lecz dodatkowo ma również obowiązek wyjaśnić zasady ich zastosowania oraz przedstawić sposób wyliczenia ustalonych kosztów. Co prawda z akt postepowania wynika sposób od jakiej kwoty komornik obliczył opłatę egzekucyjną, jednak  prawidłowe uzasadnienie kosztów postępowania egzekucyjnego umożliwia stronom dokonanie ich samodzielnej kontroli, stanowiąc również podsumowanie czynności podjętych w toku egzekucji. Dlatego też Komornik przy ponownym ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego  wskaże nadto ilość przesłanej korespondencji wraz z jednostkowym kosztem przesyłki.

            Z uwagi na powyższe Sąd postanowił w oparciu o art. 759 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7673 ust. 2 k.p.c. , jak w pkt 2 sentencji.

 

Sędzia Renata Marciniak

 

POUCZENIE

 

Od niniejszego postanowienia można wnieść zażalenie do innego składu (trzech sędziów) Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 165 § 2 kpc oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Rejestr zmian dla: II Co 5222/19

Podmiot odpowiedzialny:
Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
Wytworzył:
b/d
Opublikował:
Natalia Okoniewska
Dokument z dnia:
2020-06-22
Publikacja w dniu:
2020-06-22
Opis zmiany:
b/d