II Co 475/20

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2020r.

 

Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, II Wydział  Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Renata Marciniak

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2020r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi wierzyciela ENEA Operator Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu

na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Radomira Radeckiego w postaci pkt 2 i 3 postanowienia z dnia 28 lutego 2020 r. o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. akt Km 5072/11

prowadzonej przeciwko dłużniczce Marii Kotlińskiej

postanawia:

 

  1. uchylić pkt 2 i 3 postanowienia komornika z dnia 28 lutego 2020 r., polecając Komornikowi Sądowemu Radomirowi Radeckiemu ponowne ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego KM 5072/11;
  2. zasądzić od dłużniczki na rzecz wierzyciela koszty postępowania skargowego w kwocie 147 zł (sto czterdzieści siedem złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym koszty zastępstwa prawnego w kwocie 80 zł.

 

Sędzia Renata Marciniak

 

UZASADNIENIE

 

            Pismem z dnia 10 marca 2020 r. wierzyciel ENEA Operator Sp. z.o.o. z siedzibą w Poznaniu wniosła skargę na pkt 2 i 3 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Radomira Radeckiego z dnia 28 lutego 2020 r. o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. akt Km 5072/11, w zakresie w jakim została ona obciążona opłatą egzekucyjną z art. 29 ust. 1 ukk w kwocie 200 zł. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu  naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (dalej jako: u.k.k.) poprzez jego błędne zastosowanie i obciążenie wierzyciela opłatą w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, w sytuacji gdy do umorzenia się postępowania doszło z mocy prawa w oparciu o art. 823 k.p.c. Według skarżącej zastosowanie w tej sytuacji powinien znaleźć  art. 29 ust. 4 u.k.k. Skarżąca wnosi o uchylenie pkt 2 i 3 zaskarżonego postanowienia, prawidłowe wyliczenie kosztów postępowania egzekucyjnego, a także zasądzenie na rzecz wierzyciela kosztów niniejszego postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty skarbowej o pełnomocnictwa według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komornik Sądowy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

 

Sąd Rejonowy wskazał, co następuje:

 

            Skarga okazała się zasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w 2011 r., zgodnie z normą intertemporalną zawartą w art. 52 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2363, dalej jako „ukk”), w przypadku umorzenia postępowania zastosowanie znajdzie art. 29 i 30 ukk, zaś pozostałym zakresie - przepisy dotychczasowe, tj. regulacje zawarte w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

             W sprawie Km 5072/11 postępowanie egzekucyjne prowadzone było na wniosek wierzyciela złożony dnia 24  października 2011 r. przeciwko dłużniczce Marii Kotlińskiej. W toku postępowania egzekucyjnego, tj. dnia 11 listopada 2014r. dłużniczka zmarła (dowód: wydruk z bazy Pesel-SAD). Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Komornik postanowił zawiesić postępowanie egzekucyjne. Zgodnie z art. 819 § 1 k.p.c. (w brzmieniu z chwili wydania postanowienia), organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu również w razie śmierci wierzyciela lub dłużnika. Postępowanie podejmuje się z udziałem spadkobierców zmarłego. Przy czym bezczynność  wierzyciela, który w określonym czasie (zależnie od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego) nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania oraz nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania (tutaj nie podjął czynności mających na celu ustalenie kręgu spadkobierców po zmarłej dłużniczce) musi skutkować umorzeniem postępowania.  

            W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie (obecnie już uchylony) art. 823 k.p.c. w zw. 21 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 87 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1311), który przewidywał roczny termin na podjęcie przez wierzyciela czynności niezbędnych do dalszego prowadzenia egzekucji. Przy czym w przedmiotowej sprawie termin ten liczony jest od daty zwieszenia postępowania egzekucyjnego, tj. 1 kwietnia 2015 r., który upłynął z dniem 1 kwietnia 2016 r. Przedmiotowe postepowanie egzekucyjne umorzyło się zatem z mocy prawa w dniu następnym – 2 kwietnia 2016 r.

            W ocenie Sądu zastosowana wykładnia art. 29 ust. 1 u.k.k. w zw.  z  art. 52 ust. 2 u.k.k. przez Komornika Sądowego jest błędna. Nowelizacją, która weszła w życie w dniu 8 września 2016 r. (Dz. U. z 2015, poz. 1311), ustawodawca postanowił uchylić art. 823 k.p.c. i przenieść podobną regulację do art. 824 § 1 pkt 4 k.p.c., stanowiąc od tej chwili jedną z przesłanek umorzenia postępowania w drodze postanowienia wydawanego z urzędu przez organ egzekucyjny. Wydane w obecnym stanie prawnym postanowienie komornika w tym zakresie będzie miało zatem charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, jak miało to miejsce w przypadku art. 823 k.p.c.  Jednocześnie przewidziano skrócenie (do sześciu miesięcy) okresu, z upływem którego będzie wydawane postanowienie o umorzeniu postępowania. Czas ten uznano bowiem za wystarczający do podjęcia przez wierzyciela czynności koniecznych do dalszego prowadzenia postępowania.

            Jeżeli zatem do umorzenia postępowania egzekucyjnego doszło przed 1 stycznia 2019 r., to art. 29 u.k.k w zw. z art. 52 ust. 2 u.k.k. nie znajdzie zastosowania. Umorzenie nastąpiło bowiem przed wejściem w życie niniejszej ustawy. Wydane przez komornika postanowienie ma charakter wyłącznie deklaratoryjny, zatem data jego wydania nie jest tożsama z datą umorzenia postępowania egzekucyjnego, a do ustalenia jego kosztów należało przyjąć przepisy obowiązujące w chwili jego umorzenia. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 1996 r., (sygn. akt III CZP 44/96) stwierdzono, że postanowienie sądu o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, które uległo umorzeniu z mocy prawa, jest w istocie postanowieniem jedynie stwierdzającym to umorzenie (art. 823 k.p.c.).

            Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że wierzyciel nie może odpowiadać za opieszałość komornika. Choć przepisy prawa nie wskazują w jakim terminie koszty powinny zostać ustalone, to winno to się odbyć w jak najkrótszym czasie od jego umorzenia. Wydanie postanowienia ustalającego koszty postępowania egzekucyjnego po prawie 4 latach od jego umorzenia z mocy prawa, nie może zatem powodować negatywnych konsekwencji po stronie wierzyciela. Data wydania orzeczenia ustalającego koszty postępowania nie zawsze zatem determinuje zasadność stosowania art. 29 i 30 u.k.k.  w oparciu o art. 52 ust. 2 u.k.k., w szczególności jeżeli okoliczności umorzenia wystąpiły w dacie sprzed ich wprowadzenia (por.  uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2020 r. o sygn. akt III CZP 62/19 oraz postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2020 r., wydane w sprawie o sygn. akt II Cz 1766/19, niepubl.).

            Przy ponownym ustaleniu kosztów postepowania egzekucyjne Km  5072/11, Komornik Sądowy uwzględni zgodnie z art. 52 ust. 1 u.k.k. jedynie przepisy dotychczasowe.

            Z uwagi na powyższe Sąd postanowił, jak w pkt 1 sentencji.

             O kosztach postępowania egzekucyjnego sąd postanowił w pkt 2 sentencji na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz § 8 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości  z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na koszty te złożyła się opłata od skargi w kwocie 50 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 80 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

             

Sędzia Renata Marciniak

 

POUCZENIE

 

Od niniejszego postanowienia można wnieść zażalenie do innego składu (trzech sędziów) Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 165 § 2 kpc oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Rejestr zmian dla: II Co 475/20

Podmiot odpowiedzialny:
Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
Wytworzył:
b/d
Opublikował:
Natalia Okoniewska
Dokument z dnia:
2020-07-22
Publikacja w dniu:
2020-07-22
Opis zmiany:
b/d