II Co 3102/18

Sygn. akt II Co 3102/18

POSTANOWIENIE

 

Dnia 23 stycznia 2019r.

 

Starszy Referendarz Sądowy Ludmiła Kobylińska

w Sądzie Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział II Cywilny

po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Drewland Paś Roman, Paś – Stawirej Beata Sp.j. z siedzibą w Brąszewicach

prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań Stare Miasto w Poznaniu Zbigniewa Głowackiego w sprawie Km 338/18

ze skargi wierzyciela na czynności komornika sądowego w postaci postanowienia z dnia 18 czerwca 2018r.

postanawia:

 

  1. 1.      uchylić postanowienie Komornika sądowego  przy Sądzie Rejonowym Poznań Stare Miasto w Poznaniu Zbigniewa Głowackiego w sprawie Km 338/18 z dnia 18 czerwca 2018 roku w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego i ustalenia kosztów postępowania,
  2. 2.      zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania skargowego

 

St. Ref.sąd. Ludmiła Kobylińska

 

 

UZASADNIENIE

 

            Wierzyciel złożył skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań Stare Miasto w Poznaniu Zbigniewa Głowackiego w sprawie Km 338/18 w postaci postanowienia z dnia 18 czerwca 2018r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie skarżącego komornik sądowy przedwcześnie uznał egzekucję za nieskuteczną, nie podejmując wszystkich możliwych działań, w tym wezwania dłużnika do złożenia wyjaśnień w trybie art. 801 kpc, pomimo uiszczenia na żądanie komornika opłaty za poszukiwanie majątku dłużnika.  Dodatkowo Komornik sądowy zaniechał wysłuchania wierzyciela przed umorzeniem postępowania.

            W odpowiedzi Komornik Sądowy poinformował, że na adres dłużnika podany przez wierzyciela we wniosku egzekucyjnym wysłał wezwanie do złożenia wyjaśnień. Nadto Komornik sądowy powołał się na poczynione ustalenia, na podstawie których zakwalifikował egzekucję jako bezskuteczną. Przy czym wysłuchanie wierzyciela w trybie art. 827 kpc nie jest obligatoryjne, a wierzyciel nie składał w tym zakresie stosownego wniosku.

            Referendarz sądowy zważył, co następuje:

            Zgodnie z art. 767 kpc uczestnikom postępowania egzekucyjnego przysługuje skarga na czynności komornika.

            W dniu 18 czerwca 2018r. Komornik sądowy Zbigniew Głowacki wydał postanowienie w sprawie Km 338/18, w którym w pkt 1 umorzył postępowanie egzekucyjne wobec bezskuteczności egzekucji, a w pkt 2 koszty postępowania ustalił na kwotę 138,88 zł, obciążając nimi dłużnika, przy czym pokryte zostały z zaliczki wierzyciela. Częścią składową kosztów była m.in. opłata stała za poszukiwanie majątku w wysokości 70,74 zł, uiszczona przez wierzyciela na wezwanie Komornika sądowego. W wezwaniu do uzupełnienia wniosku z dnia 26 lutego 2018r. Komornik sądowy Zbigniew Głowacki poinformował wierzyciela, iż dłużnik zostanie wezwany do złożenia wyjaśnień w oparciu o art. 801 kpc. Jednakże, jeśli w ten sposób nie dojdzie do ujawnienia majątku pozwalającego na zaspokojenie świadczenia, wierzyciel może zlecić poszukiwanie majątku. Wówczas – po uiszczeniu stosownych zaliczek na pokrycie kosztów i po uiszczeniu opłaty za poszukiwanie majątku w wysokości 70,74 zł – Komornik dokona zapytań o dłużnika w ZUS, CEPiK, KIR OGNIVO2, EKW, CEIDG, US. Wierzyciel zapłacił kwotę 161,22 zł: 70,74 zł opłaty, 35,48 zł na poczet zapytania do ZUS i 55 zł na koszty doręczenia korespondencji. W ramach działań nakierowanych na egzekucję świadczenia należnego wierzycielowi Komornik sądowy dokonał zajęcia wierzytelności z Urzędu Skarbowego, zajęcia rachunku bankowego w PKO BP SA, wystąpił o dane do ZUS i CEPiK, udał się do wskazanego przez wierzyciela miejsca zamieszkania   dłużnika, gdzie wobec niezastania nikogo pozostawiono wezwanie dla dłużnika. W odpowiedzi telefonicznie z komornikiem skontaktował się aktualny dysponent lokalu informując, iż kupił go od Pawła Woźniaka w czerwcu 2017r. Na adres dłużnika podany we wniosku egzekucyjnym wysłano wezwanie do złożenia wyjaśnień, które nie zostało przez dłużnika odebrane.

            Postanowienie komornika z dnia 18 czerwca 2018 roku nie mogło się ostać. Referendarz sądowy stanowczo nie podziela stanowiska Komornika sądowego, iżby podjęcie przez niego powyższych czynności egzekucyjnych wymagało wniosku o poszukiwanie majątku (art. 8012 kpc) i uiszczenia przez wierzyciela opłaty z tego tytułu. Jak wynika z treści pisma komornika z dnia 26 lutego 2018r., bez takiego wniosku i tejże opłaty działania komornika ograniczyłyby się do wystosowania do dłużnika wezwania do złożenia wyjaśnień. Do omawianej sprawy zastosowanie mają przepisy dotyczące postępowania egzekucyjnego i jego kosztów sprzed nowelizacji z dnia 22 marca 2018r., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019r., jednakże warto w tym miejscu zaznaczyć, iż aby uniknąć takiego nieuzasadnionego wymuszania na wierzycielu (a w konsekwencji dłużniku) ponoszenia dodatkowych opłat w toku postępowania egzekucyjnego, obecnie w zdaniu drugim art. 8012 kpc jednoznacznie zapisano: poszukiwaniem majątku nie jest realizacja wniosków wierzyciela o zwrócenie się z żądaniem udzielenia informacji do podmiotów wymienionych w art. 761 § 11 pkt 1-6.

W postępowaniu Km 338/18 Komornik sądowy nie tylko nie odnalazł majątku dłużnika w rozumieniu art. 53 a ust. 2 ustawy o kosztach sądowych i egzekucji, ale nawet nie poszukiwał majątku w rozumieniu art. 8011 k.p.c. i art. 53a ust. 1 uksie. Wszystkie podjęte przez Komornika sądowego czynności egzekucyjne mieszczą się w zwykłych czynnościach podejmowanych w zakresie wskazanych przez wierzyciela sposobów egzekucji. Niepodobna doszukiwać się w tych czynnościach czegoś więcej niż czynności egzekucyjnych i faktycznych, które organ egzekucyjny był zobligowany podjąć w zakresie wskazanych przez wierzyciela sposobów egzekucji. Referendarz sądowy w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu Okręgowego w Poznaniu, wyrażone w Postanowieniu z dnia 6 października 2015r. sygn. XV Cz 1089/15 - poszukiwaniem majątku dłużnika nie są czynności podejmowane w ramach stosowanych na wniosek wierzyciela sposobów egzekucji, w tym w szczególności wykonywanie odpłatnych zapytań do osób i podmiotów trzecich czy wykonywanie czynności ustalających w terenie i u samego dłużnika -  na co organ egzekucyjny pobiera zaliczki na wydatki. Także wszystkie inne informacje uzyskane od dłużnika i innych osób bezpłatnie w trybie art. 761 k.p.c. , 801 k.p.c. czy art. 2 ust. 5 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji nie będą prowadziły do odnalezienia majątku dłużnika w rozumieniu art. 53 a ust. 2 uksie, albowiem poszukiwanie majątku jest inną, niż egzekucyjna, czynnością, o których mowa w art. 2 ust. 1 uksie. Inny sens instytucji poszukiwania majątku wydaje się nie do pogodzenia z istota i celem postępowania egzekucyjnego, którego m.in. celem jest przymusowe wykonanie zobowiązania stwierdzonego tytułem wykonawczym, a nie tworzenie podstaw do kolejnych kosztów tego postępowania, które mają przecież charakter uboczny.

Konsekwencją tak wyprowadzonych wniosków jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez Komornika sądowego Zbigniewa Głowackiego, czy postępowanie Km 388/18 istotnie kwalifikuje się do umorzenia z uwagi na bezskuteczność egzekucji, czy też możliwe jest jeszcze podjęcie dalszych działań zmierzających do ustalenia majątku dłużnika (przykładowo ustalenie jego miejsca zamieszkania). Jeżeli w ocenie Komornika dalsze prowadzenie postępowania jest bezcelowe, ponownie wydając postanowienie o umorzeniu postępowania i obliczając wysokość kosztów egzekucyjnych uwzględni on bezzasadność doliczenia do nich opłaty stałej za poszukiwanie majątku, którą pobrano niesłusznie. Przy czym organ egzekucyjny nie jest zobligowany wysłuchać wierzyciela przed umorzeniem postępowania. Art. 827 §1 kpc pozostawia tą kwestię uznaniu komornika. Oczywiście wierzyciel może wnioskować o takie wysłuchanie, a komornik zobligowany będzie ustosunkować się do takiego wniosku. 

            W sprawie ze skargi na czynność komornika o kosztach postępowania orzeka sąd na podstawie art. 770 kpc stosując odpowiednio (art. 13 § 2 kpc) w niezbędnym zakresie przepisy o zwrocie kosztów procesu (art. 98-110 kpc) (uchwała SN z dnia 29 lutego 1996r. III CZP 17/96 LEX nr 24101, Wokanda 1996/4/10). W uzasadnieniu wskazanego orzeczenia Sąd Najwyższy podniósł, iż niezbędny zakres zależy od okoliczności konkretnej sprawy i „odpowiednie” stosowanie przepisu oznacza niezbędną adaptację normy do zasadniczych celów i form danego postępowania. W przedmiotowej sprawie kosztami postępowania skargowego, które ma charakter wpadkowy dla toczącego się postępowania egzekucyjnego, sąd obciążył dłużnika, jako odpowiedzialnego co do zasady za koszty związane z przymusową realizacją tytułu wykonawczego. Na koszty tego postępowania składa się opłata sądowa od skargi na czynności komornika w kwocie 100 zł na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

 

                                                                                              St. Ref.sąd. Ludmiła Kobylińska

 

 Pouczenie

  Od doręczonego postanowienia można wnieść skargę bezpośrednio do Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu albo za pośrednictwem poczty, w terminie tygodniowym od dnia otrzymania.

Nadanie pisma urzędowego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu.

 

 

 

 

Rejestr zmian dla: II Co 3102/18

Podmiot odpowiedzialny:
Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
Wytworzył:
b/d
Opublikował:
Aldona Molińska
Dokument z dnia:
2019-02-07
Publikacja w dniu:
2019-02-07
Opis zmiany:
b/d